Wiele osób mnie podziwia, z tego względu, że jako jedna z niewielu potrafię poradzić sobie ze zmęczeniem, tylko siłą prywatnej motywacji i samozaparcia. Kiedy już postawię sobie jakiś cel, jestem skłonna go realizować, bez względu na wszystko. Kiedy podejmuję się jakieś pracy, bez względu jak ciężko jest mi ją wyprodukować, jak zmęczona i styrana jestem to się jej podejmują i wykonuję ją do końca, w stu procentach. Dziwią mnie kobiety i mężczyźni, którzy nie umieją w sobie znaleźć tej wewnętrznej siły, ponieważ ja jestem zdania, że skoro ja potrafię coś zrobić, to prawie każdy potrafi, jedynie mu się nie chce, bo jest zbyt leniwy. Bądźmy szczerzy lenistwo jest o kilka łatwiejsze niż pracowitość, jednakże korzyści płynące z bycia sumiennym i pracowitym są o wiele większe. Dla przykładu ja kiedyś byłam kompletnym leniem. Nic mi się nie chciało, ponieważ rodzice nauczyli mnie, że dostaję co wyłącznie będę chciała. Nie musiałam przenigdy na nic pracować, o nic się starać- wszystko dostawałam praktycznie podane na tacy. Główną rzeczą, o którą musiałam dbać była edukacja, do której przykładałam się na serio sumiennie. Natomiast kiedy mój ojciec stracił pracę bardzo szybko musiałam nauczyć się dorosłości. Zaczęłam pracować i uczyć się równocześnie. Było ciężko, w znaczącej liczbie przypadków bywałam zaspana, ponieważ po powrocie z pracy musiałam robić jeszcze projekty, ale nie poddawałam się. Wiedziałam, że jeżeli tego nie zrobię to nie przetrwam i to była w tej chwili moja mobilizacja, moja motywacja, moja siła. silosy zbożowe .  Potrafiłam generalnie nie spać przez mniej więcej trzy noce, ponieważ uczyłam się, bądź robiłam projekty i prace do szkoły. Nie było tak, że zmęczenie nade mną wygrywało, jeżeli musiałam coś zrobić i powiedziałam, że dam radę to zrobić to robiłam to, bez szemrania.