Kiedyś wydawało mi się, że wszystko jest zwyczajne, że ze Wam sobie na pewno poradzę, jednak niedawno zaczęłam wątpić. Wszystko zaczyna być takie bezsensowne, kiedy ukazują się dylematy. Sama to zaobserwowałam patrząc na siebie, że seria porażek, nieporozumień i stresu sprawiła, że wpadłam w głęboką depresję i przestałam kompletnie w siebie wierzyć. Wszystko ażeby było dobrze, gdybym była osobą silną, jednak nie jestem. Zwyczajne, często dosłownie żartobliwe słowa dotykają mnie bardzo mocno i zostają w mojej pamięci na długo. Wszyscy mówią, ze nie mam dystansu do siebie i posiadają racje- nie mam dystansu ogólnie rzecz ujmując. Mam swoje demony, w sumie jak właściwie każdy, ale niektórzy po prostu lub potrafią sobie z nimi radzić dużo lepiej, lub należycie to wszystko potrafią ukryć. Podziwiam ludzi silnych i odpornych, ponieważ sama chciałabym taka kiedyś być. Uczę się dystansu i siły od jakiegoś już czasu, niemniej jednak za każdym razem przegrywam walkę z samą sobą. Ludzie bez ustanku mi powtarzają, że nie posiada czym się przejmować, że powinnam odpuścić i dać temu wszystkiemu się toczyć, niemniej jednak zazwyczaj zdarzają się takie sytuacje, które dotykają mnie tak bardzo, że nie robię nic oprócz myśleniem o tym, dosłownie spać nie mogę. Myślenie sprawia, że nie mogę się skupić na niczym innym- kłopoty zaprzątają mi wszystkie koncepcji. Mam tendencje do zamykania się i nie mówienia nikomu, co mnie boli. Podobno ten sposób jest bardzo szkodliwy dla psychiki, ale jakoś nie potrafię się uzewnętrzniać przed innymi osobami. Wiem, że w większości sytuacji słabo wyglądam, kiedy jestem w środku myślenia nad jakimś dylematem, niemniej jednak nie pragnie, ażeby inni ludzie uważali mnie za słabą, dlatego w tej chwili nie chwalę sie moim życiem prywatnym. silos. Mam nadzieję, że kiedyś nauczę się wygrywać ze swoim stresem, bo póki co nie za należycie to sie zapowiada. Każda kłótnia kosztuje mnie bardzo sporo nerwów, nawet jeśli druga strona ogólnie rzecz biorąc nie jest zaangażowana.