Anoreksja oczywiście stała się jednym z najpoważniejszych problemów XXI wieku. Zapadają na nią coraz młodsze osoby- priorytetowo dziewczyny między 11 a 19 rokiem zycia, wchodzące w okres dojrzewania. Nie oznacza to jednakże, że problem ten dotyczy jedynie płci żeńskiej. Szacuje się, że mniej więcej 7% chorujących to mężczyźni.

Czym tak de facto jest zatem anoreksja, jakie posiada objawy i skutki oraz przede wszystkim w jaki sposób z nią walczyć? Pośród osób chorych na anoreksję panuje przekonanie, że kontrola ilości jedzenia jest niczym innym, jak tylko udowodnieniem swojej siły pragnie. Anorektycy analizują, że dzięki temu mają kontrolę nad własnym życiem. De facto jest to zaburzenie odżywiania prowadzące w wielu przypadkach do śmierci. Mogłoby się wydawać, że anoreksja to tylko choroba ciała. Nieustanne zmęczenie, bezsenność, kwestie z sercem, ból przy każdym ruchu to z całą pewnością fizyczne skutki wygłodzenia organizmu. Anoreksja to natomiast choroba umysłu, psychiki, duszy. W większości sytuacji zapadają na nią osoby niepotrafiące odkryć się w społeczeństwie lub takie, które wolą w jakiś sposób poinformować otoczenie o swoich spersonalizowanych kwestiach z którymi sobie nie radzą. Jest to swoisty rodzaj wołania o pomoc.

Cała tragedia zaczyna się w ogromnej liczbie przypadków od pragnienia zgubienia kilku kilogramów. niestety wraz ze wzrostem intensywności i ilości ćwiczeń maleje liczba kalorii w diecie. Posiłki stają się monotonne, ubogie w wartości odżywcze oraz wnikliwie zważone i wyliczone co do grama. Przychodzi czas, kiedy anorektyk ogranicza swój jadłospis do jednego rodzaju żywności, np kromki chleba popitej szklanką wody. Mimo szybkiego spadku wagi i centymetrów, chory dalej postrzega się jako osobę grubą. Długotrwałe głodzenie organizmu niesie za sobą tragiczne w skutkach zmiany fizyczne. Brak wydolności organów wewnętrznych, anemia, osłabienie, wypadanie włosów to jedynie niektóre efekty drastycznej diety. W większości przypadków anoreksja kończy się śmiercią spowodowaną wycieńczeniem albo problemami z sercem. Jeżeli natomiast choroba zostanie wykryta wcześnie, możliwa jest pomoc choremu.

Konieczne jest odizolowanie pacjenta od dotychczasowego środowiska, pomoc psychologów oraz lekarzy psychiatrii ale przede wszystkim wsparcie bliskich.

Więcej informacji: www.